Παρασκευή, 24 Μαΐου 2013

http://like-wolves-life.pblogs.gr/files/73422-%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9B%CE%97.jpg

Σε βλέπω να φεύγεις λίγο λίγο καθώς χάνεται το φως
και η ανατολή είναι πια μια χαμένη υπόθεση στο τέλος του ουρανού.

Σάλευαν δυο κρόταφοι γαλάζιοι
σαν έγερνες στο πλάι το κεφάλι
φιλί στα χείλη
η φλέβα στο λαιμό χτυπούσε αργά αγωνιώντας μην προδωθούν τα κλεμμένα μυστικά.
Μόνο τα μάτια κράτησαν το ψέμμα ως το τέλος.
Το σώμα φώναζε
ντελάλης του μεσημεριού
την προδοσία.

Σουλτάνα Γκαργκάνα